12 SDZ BIP
Aktualności
Poniedziałek, 25 czerwca 2018 r.
02.03.2018
12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana
Aresztowana przez NKWD w 1944 r.  spędziła 281 dni w sowieckich łagrach. Była torturowana i zmuszana do ciężkiej niewolniczej pracy. Matka chrzestna sztandaru dowództwa 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej (12 SDZ). Walczyła o wolną Polskę.

W czwartek, w dniu Pamięci Żołnierzy Wyklętych, Dowódca 12 Dywizji Zmechanizowanej gen. dyw. Rajmund T. Andrzejczak wraz Tomaszem Klocem ojcem chrzestnym sztandaru dowództwa 12 SDZ a na co dzień Prezesem Stowarzyszenia Żołnierzy Rannych i Poszkodowanych w Misjach poza Granicami Kraju, odwiedzili Danutę Szyksznian – Ossowską. Prawie dwugodzinna wizyta, była wspaniałą lekcją historii, którą Pani Danusia nauczycielka z wykształcenia, potrafi zainteresować każdego. W podziękowaniu dowódca dywizji podarował naszej „Sarence” album ze zdjęciami zrobionymi w Wilnie, gdzie w lutym br. podczas ostatniej podróży geograficzno – historycznej przebywali żołnierze 12 Dywizji Zmechanizowanej.

***

Danuta Szyksznian - Ossowska w grudniu 1939 złożyła przysięgę przed "Kapitanem Janem" (kpt./mjr Bolesław Zagórny) i została łączniczką ZWZ-AK o pseudonimie "Szarotka". Po zajęciu Wilna przez Niemców w czerwcu 1941 została przyjęta do grupy łączniczek "Kozy", przyjęła pseudonim "Sarenka". Podlegała ppor. Stanisławowi Kiałce "Jelonkowi" – szefowi kwatermistrzostwa wileńskiego okręgu ZWZ-AK. W lipcu 1944 w czasie operacji Ostra Brama była łączniczką "Kapitana Jana" dowódcy dzielnicy "A" (obszar zamieszkiwany przez rodziny wojskowe, zgrupowane wokół licznych koszar) Garnizonu AK "Dwór". Uniknęła aresztowania przez NKWD i podjęła służę w dywersyjnym oddziale specjalnym rtm. Zygmunta Augustowskiego – "Huberta". 24 grudnia w Wigilię Bożego Narodzenia 1944 została aresztowana przez Ludowy Komisariat Bezpieczeństwa Państwowego i po wielodniowych przesłuchaniach skazana zaocznie na 10 lat łagrów. Z więzienia na Łukiszkach w Wilnie w marcu 1945 została przewieziona do łagru w miejscowości Jełszanka koło Saratowa. We wrześniu 1945 na skutek chorób spowodowanych warunkami życia i ciężką pracą (miała wtedy 20 lat) została zwolniona z odbywania dalszej kary. Przewieziona do Wilna nielegalnie przekroczyła granicę z Polską i wraz z rodziną zamieszkała w Drawnie. W 1946 wyszła za mąż, przeniosła się do Darłowa i zaczęła pracować  jako nauczycielka. Szykanowana za działalność w AK i pobyt w łagrze została zwolniona z pracy. W 1970 skończyła zaocznie studia pedagogiczne i podjęła pracę z dziećmi niepełnosprawnymi w Ośrodku Szkolno- Wychowawczym w Policach. Po przejściu na emeryturę działała w organizacjach kombatanckich, pełniąc między innymi funkcje Wiceprezesa Zarządu Okręgu Światowego Związku Żołnierzy AK i Wiceprezesa Koła Kresowych Żołnierzy AK w Szczecinie. W 2009 otrzymała tytuł „Honorowego Obywatela Międzyzdrojów”. W 2011 roku została wyróżniona tytułem „Szczecinianki Roku”. W 2014 zasiadła w Komitecie Honorowym Fundacji „Łączka”, sprawującej opiekę i działalność wspierającą wobec Kwatery na Łączce. Jest matką chrzestną sztandaru dowództwa 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej.


Jesteś: 5175013 gościem na naszej stronie